รีวิวของหวาน “ควายโมว-เดาฟม-โหมกหลับ” สูตรป้าฮันฮ์แห่งดาลัต

สวัสดีครับคุณผู้อ่านทุกท่าน ตอนนี้ผมอยู่ที่เมืองดาลัต (Da Lat) ประเทศเวียดนามครับ เดินทางมาถึงเมื่อเช้า เข้าที่พักไปแล้วนะครับ แต่ว่ายังไม่มีห้องว่าง เดี๋ยวรอแขกเช็กเอาต์ก่อน แล้วค่อยกลับไปอีกที เช้านี้ก็เลยได้ฤกษ์สำรวจดาลัตยามเช้าหน่อยครับ

นับดูแล้วครั้งนี้ก็เป็นครั้งที่ 4 ที่มาเยือนเมืองดาลัตแล้วนะครับ ตล่งตลาดก็ไปมาทั่วแล้วเหมือนกัน แต่เมื่อเช้าก็ไปเดินอีกนะครับ ไปดูหน่อยว่าเขากินอะไรแปลกแตกต่างจากเดิมหรือเปล่า เวลาไปต่างบ้านต่างเมืองแล้วได้ไปเดินชมตลาดเขาเนี่ย ก็เหมือนเราไปเรียนรู้วิถีชีวิตเขา พวกอาหารการกินแบบออริจินัลของคนท้องถิ่นเป็นยังไงก็เห็นได้จากตลาดยามเช้านี่แหละครับ แต่วันนี้ผมไม่ได้จะมารีวิวตลาดนะครับ เพราะก็น่าจะมีหลายคนเขียนรีวิวไปพอสมควรแล้ว

ผมเดินออกจากตลาด ตรงมาทางหอนาฬิกาดาลัต ใกล้ ๆ กับแยกวงเวียนทะเลสาบนั่นแหละครับ แล้วก็มองไปทางขวามือ เจอแบบนี้ครับ

ไม่เคยจะเดินเข้าไปเหมือนกัน แต่คุ้น ๆ ว่าก็มีร้านขายของชำและร้านอาหารท้องถิ่นอยู่บ้าง เคยแต่ขับมอเตอร์ไซค์ผ่านนะครับ วันนี้ว่าง ๆ เลยขอเดินเข้าไปสำรวจหน่อยดีกว่า เดินไปสักไม่กี่เมตรก็เจอร้านขายเฝอ ขายข้าวผัด อยู่ 3-4 ร้าน ก็เฉย ๆ ครับ ไม่ได้สะดุดตาเท่าไร เพราะร้านแบบนี้ก็มีเยอะแยะพอสมควร แต่ที่ทำให้ผมหยุด และเข้าไปลองชิมก็คือร้านนี้เลยครับ ร้านขนมหวานป้าฮันฮ์ ฮัน ฮันนนนนนน (2 พยางค์หลังนี่เติมมาเองครับ ป้าเขาชื่อฮันฮ์พยางค์เดียวนี่แหละ)

ขนมหวานร้านป้าฮันฮ์ (Hanh) น่าสนใจดีนะครับ ชะโงกลงไปดูในหม้อ เห็นลักษณะคล้าย ๆ เต้าส่วนอยู่เหมือนกัน เลยลองสั่งมากินซะหน่อย อย่างแรกที่สั่งก็หน้าตาในหม้อเลยครับ

ที่เห็นนี้เรียกว่า “ควายโมว” ครับ เหมือนเต้าส่วนบ้านเรา คือเป็นถั่วเหลืองเหมือนเดิม แต่ที่เพิ่มเติมคือมีมันสำปะหลังด้วยครับ ป้าฮันฮ์จะตักใส่ถ้วยเล็ก ๆ แล้วก็ราดน้ำกะทิ (หงึกเปือย หรือปึกเงือย เปือยหงึก เงือยปึกอะไรสักอย่สง) ลงไปด้วย ออกมาหน้าตาเป็นแบบนี้ครับ

รสชาติหอมหวานอร่อย เหมือนเต้าส่วนบ้านเราเป๊ะ ๆ แต่จะได้ความหมายของมันสำปะหลังเพิ่มมาด้วยครับ ใช้ได้ ๆ

ชิมไปแล้ว 1 อย่าง คิดว่ายังไม่พอ ก็เลยตัดสินใจบอกป้าฮันฮ์ว่าเอาขนมในหม้อนี้ด้วยอีกอย่างหนึ่ง ดูหน้าตาคล้าย ๆ ทับทิมกรอบในน้ำขิงครับ หน้าตาในหม้อเป็นแบบนี้เลย

พอตักใส่ถ้วยแล้ว ป้าก็ราดกะทิเหมือนเดิมครับ แต่พอราดลงไปแล้วมันจะมองไม่เห็นเม็ดทับทิมกรอบ ผมเลยตักกินไปก่อน แล้วค่อยถ่ายรุปมา จะได้เห็นทับทิมกรอบชัด ๆ นี่เลยครับ

เจ้าทับทิมกรอบที่ว่านี้มีชื่อว่า “โหมกหลับ” อ่านแล้วรู้สึกเหมือนโดนโม้กจนหลับเลยครับพี่ครับ พอลองตักเข้าปากก็รู้สึกว่ามันคล้ายคลึงกับทับทิมกรอบบ้านเราจริง ๆ ครับ ต่างกันแค่ว่าไส้ที่อยู่ข้างในก้อนแป้งหนานุ่มนั่นเป็นเนื้อมะพร้าวกรุบ ๆ ที่หั่นเป็นชิ้นขนาด 0.6×0.3×0.2 เซนติเมตรโดยประมาณครับ (คิดว่าน่าจะประมาณได้ใกล้เคียงพอสมควร) บางเม็ดก็เป็นไส้ถั่วลิสงบด และบางเม็ด…ก็มีแต่แป้ง สงสัยแกจะมีความสุขกับการปั้นแป้งมากจนลืมเอาไส้มาห่อ โวะ! แป้งหนาพอสมควรเลยครับ เคี้ยวไปเพลิน ๆ กินร้อน ๆ อร่อยดีครับ ที่ชอบมากก็คือมันเข้ากันดีกับน้ำขิงนี่แหละครับ เหมือนขนมชนิดนี้เป็นการ featuring กันของทับทิมกรอบกับบัวลอยน้ำขิงครับ

ผ่านไป 2 แล้วครับพี่ครับ แต่ยังไม่สาแก่ใจ (เอาจริงก็เริ่มอิ่มแล้วครับ แต่ยังอยากลองไง มาทั้งทีเนาะ) หันไปเห็นหม้อขวามือเป็นกะทิมีถั่วลิสงต้มลอยอยู่เป็นแพ เลยบอกป้าฮันฮ์ว่าขอลองอันนี้ด้วยครับป้าครับ

ป้าก็จัดมาให้ครับ ตักใส่ถ้วย (ถ้วยเดิมนั่นแหละ กินหมดละเติม ไม่ต้องเปลี่ยน ไม่ต้องล้าง แต่ถ้าเปลี่ยนลูกค้าแกก็เปลี่ยนถ้วยอยู่นะครับแหม่ แล้วก็ราดน้ำกะทิเหมือนเคย ออกมาหน้าตาเป็นแบบนี้ครับ

พอตักใส่ถ้วย ถึงค่อยเห็นครับว่าที่แหวกว่ายน้ำกะทิในถ้วยนี้ไม่ได้มีแต่ถั่วเท่านั้น ทว่ามีเม็ดสาคู มีวุ้น และเส้นแป้งบาง ๆ ด้วยครับ ก็หวาน ๆ หอม ๆ ดีครับ ขนมหวานชนิดนี้ชื่อว่า “เดาฟม” ครับ เม็ดโฟมน่าจะฟูฟ่อง

กินหมด 3 ถ้วย อิ่มหนักเลยครับพี่ครับ ถ้วยก็ไม่ได้ใหญ่อะไรนะครับ แต่อิ่มมากจริง ๆ ทั้งหมดนี้ราคาถ้วยละ 5,000 ดอง ( ประมาณ 6 บาท) รวม 3 ถ้วยก็ 15,000 ดองครับ คิดเป็นเงินไทยก็ 18 บาทเองคุณเอ๊ยยยยยยย ถูกอร่อย แนะนำให้มาลองกันครับ ป้าฮันฮ์พูดภาษาอังกฤษไม่ได้สักคำ นั่งยิ้มอย่างเดียว เวลาสั่งก็ชี้ ๆ เอา

ย้ำอีกทีครับว่าไปหาป้าฮันฮ์ไม่ยาก จากทางเข้าในรูปด้านบน ๆ ตรงไปเรื่อย ๆ ประมาณ 50 เมตร เดี๋ยวเจอป้าฮันฮ์นั่งยิ้มอยู่ทางขวามือเลยครับ อย่าลืมไปทักทายป้าฮันฮ์กันนะครับ

ใครอยากถามอะไรเกี่ยวกับดาลัตก็ทิ้งคำถามไว้ได้เลยนะครับ เดี๋ยวจะมาตอบให้ครับผม 🙂 ขอบคุณที่ติดตามนะครับ