จรกาพาดูซับ: Concussion

มีโอกาสได้ไปชมภาพยนตร์เรื่อง Concussion มาครับ เป็นเรื่องเกี่ยวกับแพทย์หนุ่มชาวไนจีเรียที่พยายามตีแผ่เรื่องราวเกี่ยวกับอาการป่วยทางสมองของผู้เล่นอเมริกันฟุตบอล แต่กลับถูกแพทย์บางส่วนรวมไปถึงผู้มีส่วนได้ส่วนเสียกับสโมสรฟุตบอลต่อต้าน เพราะถ้าความจริงนี้ถูกเปิดเผยขึ้นมา จะส่งผลกระทบค่อนข้างรุนแรงต่อชาวอเมริกัน เนื่องจากอเมริกันฟุตบอลเป็นกีฬาประจำชาติที่เปรียบได้กับความภาคภูมิใจของชาวอเมริกัน ถ้าอยู่ ๆ มีคนมาบอกว่าสิ่งที่ชาวอเมริกันภาคภูมิใจมาโดยตลอดนั้นจริง ๆ แล้วกลับส่งผลเสียมากมายต่อร่างกายนักกีฬารวมไปถึงครอบครัวเขาด้วย ปัญหาคงตามมาไม่น้อย จะว่าไปก็คล้าย ๆ กับการที่มีใครบางคนใช้ความรู้ทางวิทยาศาสตร์มาตีแผ่ความงมงายบางประการของผู้คนในบางประเทศนะครับ แม้ว่าจะเอาเรื่องที่พิสูจน์ได้มาพูดกันอย่างมีหลักฐาน แต่ก็ยังถูกต่อต้านต่อผู้ที่ ‘ศรัทธา’ ในสิ่งนั้น ๆ ประเด็นหลักของเรื่องน่าสนใจดีครับ ดูสนุก ไอ้เราก็พยายามเอาใจช่วยไปกับพระเอกด้วย เพราะเรารู้สึกว่าสิ่งที่พระเอกทำคือสิ่งที่ถูกต้อง แม้มันจะทำให้ใครคนใดคนหนึ่งต้องสั่นคลอน… และประเด็นหลักของเรื่องนี้นี่แหละครับที่ทำให้ต้องเขียนบทความอภิปรายเรื่องการใช้ภาษาในภาพยนตร์เรื่องนี้เพื่อให้ทุกท่านได้อ่านเตรียมพร้อมก่อนไปชมภาพยนตร์เรื่องนี้หรือถ้าใครชมแล้วก็ลองดูซิครับว่าคุณเห็นเหมือนผมหรือเปล่า ตอนไปชม Concussion ก็ไปกับพี่หนอ สหายอีกท่านหนึ่งที่มีความสนใจเรื่องภาษาเหมือน ๆ กัน พี่หนอก็ช่วยรวบรวมมาด้วยว่ามีจุดไหนบ้างที่ทุกท่านควรรู้ก่อนไปชมครับ นอกจากพี่หนอ ก็ยังมีคุณหมอเก่ง วาโย คุณหมอนิติเวชร่วมให้ข้อมูลมาด้วยอีกทางหนึ่ง ทั้งหมดที่เขียนถึงคือสิ่งที่จำได้ว่าเห็นในภาพยนตร์เรื่องนี้นะครับ ไม่ได้เอาสมุดปากกาเข้าไปจด อันนั้นก็จะดูจงใจจับผิดไปหน่อย ฮ่า ๆ แต่นี่ไม่ได้ตั้งใจจับผิด แต่มันดันเป็นจุดที่ชัดจนสังเกตได้ครับ แหะ ๆ (ไม่เรียงลำดับเหตุการณ์นะครับ) 1. ข่าวการเสียชีวิตของไมค์ ผู้ประกาศข่าวพูดว่า ‘On a personal […]

Read More

จรกาพาดูซับ: Deadpool

  วันนี้เพิ่งได้ดูเรื่อง Deadpool ขอเล่าเรื่องซับไทเทิลเรื่องนี้สักหน่อยแล้วกันนะครับ ^^ (ไม่พูดถึงกรณีสำนวน break the 4th wall กับ comic relief ละกันนะครับ เพราะเห็นหลายท่านพูดกันไปแล้ว ลองเสิร์ชหาดูนะครับ)   มาดูคำศัพท์อื่น ๆ ที่น่าสนใจกันเลยครับ 1. พนักงานขับรถแท็กซี่ซึ่งเป็นชาวอินเดียมีแฟนชื่อว่า Gita ซับก็แปลมาว่า “กีต้า” ซึ่งจริง ๆ ควรใช้ว่า “คีตะ” ถึงจะถูกครับ เพราะ Gita ในภาษาฮินดีแปลว่าดนตรี เพลง ซึ่งถ้าจะเทียบกับคำภาษาไทยที่เป็นคำยืมมาจากภาษาบาลีก็ต้องใช้ว่า “คีตะ” ครับ ตอนแรกที่ได้ยินการเอ่ยชื่อตัวละครตัวนี้ก็คิดว่าเขาคงสะกดทับศัพท์ตามการออกเสียงของฝรั่งมั้งครับ แต่พอได้ยินชื่อตัวละครอีกตัวชื่อ “บัน-ดู” ซับสะกดว่า “บัณฑู” พอเป็นแบบนี้ Gita ก็ควรจะต้องชื่อ “คีตะ” ด้วยครับ 2. พระเอกเรียกตัวร้ายผู้หญิงที่กระโดดพุ่งเข้าหาตัวเขาว่า “Spider monkey” ซึ่งในความเป็นจริงคำนี้เป็นชื่อสายพันธุ์หนึ่งของลิง แต่ซับแปลว่า “แมงมุมครึ่งลิงกัง” อย่างไรก็ตาม […]

Read More

“ฅนมวย กับรักที่แตกต่าง” #สมชื่อเลย

    (เปิดเผยเนื้อเรื่อง)   สารภาพว่าตั้งแต่เห็นโปสเตอร์ภาพยนตร์เรื่องนี้ก็อยากรู้เหลือเกินว่าอะไรดลใจให้ผู้สร้างเขาตั้งชื่อเรื่องแบบนี้ คิดว่าผู้สร้างเขาคงจะตั้งใจให้เป็นกระแสเรื่องคำผวนแน่ ๆ แต่โชคไม่ดีเท่าไรนักที่พื้นที่สื่อประชาสัมพันธ์ของภาพยนตร์เรื่องนี้น้อยไปหน่อย เลยไม่ค่อยมีคนจะสนใจเท่าไรนัก   ภาพยนตร์เรื่องนี้เปิดเรื่องด้วย “ยอด” ในวัยเด็ก ลูกชายเจ้าของค่ายมวย ที่ชกมวยกับเปี๊ยก (ชื่อภาษาอังกฤษในซับใช้ว่า Peark) แล้วอยู่ ๆ พ่อก็เรียกขึ้นไปต่อยกันบนเวที แม้ว่าไอ้เปี๊ยกจะปวดท้องอยากเข้าห้องน้ำเหลือเกิน พอขึ้นบนเวที มันก็ไม่มีแรงจะสู้สิครับ ก็คนมันอยากจะเข้าห้องน้ำน่ะคุณ สุดท้ายไอ้ยอดก็เอาชนะด้วย พร้อมกับที่ไอ้เปี๊ยกล้มลงไปแล้วก็ขี้แตกบนเวที เอิ่ม…เป็นมุกที่แบบ นะ เฮ้ออออ แล้วคือนักแสดงเด็กหลุดหัวเราะด้วยนะ ไม่คิดจะคัตกันหน่อยเหรอคุณ   ภาพตัดไปที่ “รุ้ง” วัยเด็กเรียนรำไทย คือมันชัดมากว่าเพื่อน ๆ ที่เหลือที่มาเรียนรำไทยด้วยกันเนี่ย เขาเลือกคนที่สวย(ตามมุมมองของใครหลายคนในประเทศนี้) น้อยกว่ามาเป็นไม้ประดับให้รุ้งดูเด่นขึ้น เพื่อน ๆ นี่หน้าตาอมทุกข์มากกับการเรียนรำไทย มีรุ้งมีความสุขอยู่คนเดียว แม้ว่าจะรำกระดก ๆ แปลก ๆ ก็เถอะ คือน้องรุ้งนี่ต้องย้ายตามครอบครัวไปอยู่กรุงเทพครับ ก่อนไปก็ได้เอากำไลข้อมือมอบให้ยอดเป็นที่ระลึก วันที่รุ้งต้องย้ายบ้าน ก็มาล่ำลาเพื่อน ๆ และครูที่โรงเรียนสอนรำไทย […]

Read More

“หมวกกันน็อก” สัญลักษณ์สำคัญจากฮอร์โมนส์ 3 ep.10

ฮอร์โมนส์เดอะซีรีส์ 3 เป็นซีรีส์ที่มีเนื้อหาล้ำหน้าชาวบ้านไปมากครับ อย่างตอนล่าสุดก็เล่นประเด็นผู้ติดเชื้อเอชไอวีได้อย่างน่าสนใจ และเหนือสิ่งอื่นใด ซีรีส์เรื่องนี้ให้ข้อมูลทางการแพทย์ได้อย่างถูกต้องชัดเจน ในขณะที่ละครหลังข่าวบางเรื่องยังมีฉากขันชะเนาะเวลาโดนงูกัด เอาปากดูดพิษงู ให้เลือดสายตรง เอาช้อนยัดปากดวลามีคนเป็นลมชัก ผมถึงมองว่าฮอร์โมนส์ภาพนี้ไม่ได้เป็นแค่ละครสะท้อนสังคม แต่เป็นละครที่ “นำ” สังคมไปสู่ทางที่ดีอีกด้วย ในฐานะที่ผมชอบอ่านพวกวรรณกรรมต่าง ๆ เวลาเสพงานศิลปะจำพวกละคร ภาพยนตร์ ก็มักจะคิดตามไปด้วยว่าสิ่งที่เราเห็นในสื่อนั้น ๆ มันเป็นสัญลักษณ์แสดงถึงอะไรบ้าง อย่างพวกสีสันของฉากหรืออุปกรณ์ประกอบฉาก รวมไปถึงมุมกล้อง แสง องค์ประกอบทุกอย่าง ถ้าทางผู้จัดคิดมาละเอียด ก็จะสามารถสอดแทรกสัญลักษณ์ไปได้อย่างลงตัว ปฏิเสธไม่ได้ว่านี่คือเสน่ห์อย่างหนึ่งของภาพยนตร์ โดยเฉพาะในเครือของ GTH ครับ สัญลักษณ์ที่ผมชอบมากในเรื่องฮอร์โมนส์ 3 ep.10 ซึ่งเป็นตอนของพละ คือเรื่อง “หมวกกันน็อก” หรือ “หมวกนิรภัย” นั่นเองครับ ชื่อของหมวกนี้ก็บอกอยู่แล้วว่า “ถ้าสวมก็จะปลอดภัย” เวลาประสบอุบัติเหตุ หมวกนี้ก็สามารถช่วยรักษาชีวิตเราได้ เช่นเดียวกันครับ เวลามีเพศสัมพันธ์ สิ่งที่จะช่วยป้องกันอันตรายและปัญหาต่าง ๆ ก็คือ “ถุงยางอนามัย” ตอนแรกที่ส้มส้มรู้ว่าพละมีเชื้อเอชไอวี เราสังเกตเห็นได้อย่างชัดเจนว่าส้มส้ม “สับสน” เพราะเธอยังไม่รู้ ยังไม่มั่นใจว่าผู้ติดเชื้อนี้เป็นอย่างไร […]

Read More

เจ้าชายน้อย: หนังผู้ใหญ่ในร่างเด็ก

  ตั้งแต่รู้ว่าจะมีหนังเรื่องเจ้าชายน้อยให้ได้ดูกัน สารภาพว่าผมตื่นเต้นไม่น้อยเลยทีเดียว เพราะว่าเคยอ่านวรรณกรรมเรื่องนี้ตั้งแต่สมัยยังเด็ก ตอนนั้นจำได้ว่ามีบางฉาก บางตอน ไม่เข้าใจเหมือนกันครับว่าเขาจะสื่ออะไร จนเมื่อโตขึ้นและได้กลับไปอ่านซ้ำอีกรอบหนึ่งจึงได้เข้าใจมากขึ้นว่าอะไรเป็นอะไร จนวันนี้ครับ ได้ไปดูหนังเรื่อง “เจ้าชายน้อย” ก็ยิ่งย้ำชัดว่านี่คือวรรณกรรมเรื่องเยี่ยมที่ให้ข้อคิดแก่ผู้ใหญ่ได้เป็นอย่างดี “ความเป็นเด็ก” คือสิ่งสวยงามครับ เด็กมีจินตนาการ เด็กมีความคิดสร้างสรรค์ เด็กมีความบริสุทธิ์สดใส แต่เมื่อเราทุกคนค่อย ๆ โตขึ้น ปริมาณ “ความเป็นเด็ก” ดังที่ได้กล่าวมานี้กลับค่อย ๆ ลดลงทีละนิด ๆ จนบางคนไม่มีความเป็นเด็กหลงเหลืออยู่เลย กลายเป็นผู้ใหญ่ที่ใช้ชีวิตไปวัน ๆ ตื่นเช้าไปทำงาน ตอนเย็นกลับบ้าน ทำงานเหมือนเครื่องจักรที่ไม่มีความรู้สึกนึกคิด ไม่มีความสดใส สัมผัสได้ถึงความมืดมนหม่นหมอง             อย่างตัวการ์ตูนแม่ของเด็กหญิงตัวเล็กนี่ก็เป็นตัวแทนของ “ผู้ปกครอง” หลาย ๆ ครอบครัวในปัจจุบันนะครับ อยากจะให้ลูกตัวเองประสบความสำเร็จตามที่ตัวเองปรารถนา โดยไม่ได้คิดคำนึงเลยว่านั่นมันคือสิ่งที่ลูกต้องการจริงหรือเปล่า อย่างในสังคมไทยเองก็เป็นมาหลายยุคหลายสมัยเหมือนกันครับ การที่พ่อแม่อยากจะให้ลูกเรียนนั่น เรียนนี่ เรียนโรงเรียนนั้น มหาวิทยาลัยนี้ โดยไม่ได้คิดเลยว่าความต้องการจริง ๆ ของลูกคืออะไร กลายเป็นว่ายัดเยียดความเครียดให้ลูกตัวเองโดยไม่รู้ตัว (เอ๊ะ! หรืออาจจะทำเป็นไม่รู้ตัว) อย่าลืมครับว่า “ลูกเป็นของคุณ” […]

Read More

Fantastic 4: เล่นงี้จริงเหรอครับพี่

เมื่อวานได้ไปชมเรื่อง Fantastic4 ครับ บอกได้เลยว่า “พัง” อาจจะคาดหวังมากไปก็ได้ครับ เพราะช่วงไม่นานมานี้มีหนังแนวซูเปอร์ฮีโร่กู้โลกมากมายหลายเรื่องทำออกมาได้ดี ดูสนุก มีประเด็นที่น่าสนใจ ชวนติดตาม แต่ภาพยนตร์เรื่อง Fantastic 4 นี่บอกไม่ถูกเลยครับพี่ครับ ตอนต้นเหมือนจะปูเรื่องดีมีที่มาที่ไป แต่สักพักรู้สึกว่ามันเละ ๆ ครับ หลายเหตุการณ์ หลายการกระทำมันไม่มีที่มาที่ไป  คือต้องเข้าใจก่อนครับว่าโดยปกติแล้วทุกอย่างในหนังมันต้องมีมูลเหตุจูงใจการกระทำ โดยเฉพาะถ้าเป็นภาพยนตร์ที่อ้างอิงหลักวิทยาศาสตร์ ก็ควรมีมูลเหตุต่าง ๆ ที่สมเหตุสมผลและดูหนักแน่น แม้ว่าคนดูอาจจะไม่ได้เข้าใจประเด็นทางวิทยาศาสตร์มากนัก แต่ว่าอย่างน้อยก็ควรจะทำให้มั่นแน่น ๆ หน่อย บางฉากที่พี่พยายามจะทำออกมาให้มันดูจริงจัง (เช่นฉากเบ็นในร่างมนุษย์ดินหินอะไรนั่นกำลังจับรถถังเขวี้ยงไป) ก็ดูกลายเป็นตลกไป แต่! จะจำก็ขำไม่ออกอีก เพราะในหัวคือคิดว่าพี่เล่นงี้เลยเหรอวะ ตัวร้ายอีก คือออกมาช่วงท้าย ๆ เหมือนจะร้ายมาก มีพลังทำลายล้างทุกอย่างบนโลก ตะตะตะแต่ ทำไมพี่ตายแบบนี้ล่ะครับพี่ครับ ง่ายไปปะครับพี่ นี่ยังไม่นับเทคนิคพิเศษ ที่รู้สึกว่ามันน่าจะทำให้สมจริงได้มากกว่านี้อีกนะครับ บางฉากนี่ไม่ต่างจากดูละครจักร ๆ วงศ์ ๆ ตอนเช้าเลยครับพี่ หนังเรื่องนี้จะสนุกในระดับหนึ่ง ถ้าคนดูดูแบบ “ไม่คิดอะไรเลย” และต้อง “ไม่คาดหวังอะไรเลย” […]

Read More

ฟ.ฮีแลร์ : สันติภาพผ่านแบบเรียนไทยจากหัวใจครูฝรั่ง

ฟ.ฮีแลร์ : สันติภาพผ่านแบบเรียนไทยจากหัวใจครูฝรั่ง วันนี้ผมมีโอกาสได้ไปชมภาพยนตร์เรื่อง “ฟ.ฮีแลร์” มาครับ ที่จริงจะได้ไปชมตั้งแต่รอบสื่อแล้ว แต่ปรากฏว่าติดถ่ายรายการเลยไม่สามารถไปได้ ทั้งที่ในใจนั้นอยากดูใจจะขาด ตั้งแต่เห็นข่าวว่ามีการสร้างภาพยนตร์เรื่องนี้ก็ตั้งใจไว้แน่วแน่ว่าจะไปดูให้ได้ เพราะฟ.ฮีแลร์คือครูที่ผมเคยศึกษาชีวประวัติของท่านมาบ้าง สมัยที่เรียนวิชาแบบเรียนภาษาไทย เมื่อครั้งเป็นนิสิตอักษรศาสตร์ เอกภาษาไทย ไม่อยากจะอวดเลยครับว่าได้ A ด้วย อะฮิ ๆ (สรุปก็อวด ฮ่า ๆ) ผมว่าเรากลับเข้ามาเรื่อง “ฟ.ฮีแลร์” ดีกว่านะครับ ภาพยนตร์เรื่องนี้เล่าเรื่องผ่านการทำวิทยานิพนธ์ของพงศธร (แทค ภรัณยู) ครูภาษาไทยระดับชั้นประถมศึกษาที่กำลังศึกษาชั้นปริญญาโทอยู่ที่มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในจังหวัดเชียงใหม่ หลังจากที่เสนอหัวข้อไม่ผ่านสักที ก็ได้จับพลัดจับผลูมาทำเรื่องเกี่ยวกับ ฟ.ฮีแลร์ ระหว่างที่พงศธรหาข้อมูลทำวิทยานิพนธ์ไป ภาพยนตร์ก็ตัดสลับกับเรื่องราวต่าง ๆ ของฟ.ฮีแลร์เป็นระยะ ๆ หมายจะเล่าเรื่องชีวิตของตัวละครหลัก 2 ตัวเป็นคู่ขนาน โดยเปรียบเทียบให้เห็นลักษณะของครู 2 แบบในสังคมไทยคือครูที่ดีและครูที่แย่ ครูที่ดีก็คือครูที่พร้อมพัฒนาตนเอง และอุทิศชีวิตให้กับการสอนหนังสือเพื่อพัฒนาแวดวงการศึกษาของไทย นั่นก็คือ ฟ.ฮีแลร์ (เจสัน ยัง) นั่นเอง และแน่นอนครับ พงศธรเป็นตัวแทนของครูที่ไร้ซึ่งจิตวิญญาณของความเป็นครูที่ดี เช่น ไม่ยอมสอนเนื้อหาในห้องเรียนให้เด็กเข้าใจ แล้วบอกเด็กว่าให้ไปลงเรียนพิเศษกับครู […]

Read More

“12 Years A Slave” : คนไม่ใช่คน

ภาพยนตร์เรื่อง 12 Years A Slave เป็นเรื่องราวของSolomon Northup ชาวอเมริกันผิวสีที่ถูกหลอกลักพาตัวมาขายเป็นทาสให้กับคนผิวขาวทางตอนใต้ของอเมริกาในช่วงประมาณปี 1841และเขาต้องอยู่กับสภาพความเป็นทาสผิวสีถึง 12 ปีเต็ม ๆ

Read More