เมื่อข้าพเจ้าไอแพดหาย ครั้งที่เท่าไรไม่รู้

วันนี้ขอมาเล่าเรื่องไอแพดหาย (หายครั้งที่เท่าไหร่จำไม่ได้ แต่ครั้งนี้เป็นครั้งที่ได้คืนครับ)

10  สิงหาคม

ผมเดินทางกลับจากไปติวการกุศลที่จังหวัดน่านด้วยเครื่องบินสายการบินxxxมาถึงกรุงเทพฯ ประมาณ 5 โมงกว่า แล้วก็ไปรับประทานอาหารกับน้องต่อและน้องเพชรที่ร้าน War grill เยื้องโรงพยาบาลบางโพ อร่อยและเนื้อดีมาก ๆ (ไม่ได้ค่าโฆษณา แต่ชอบเลยช่วยโฆษณาครับ)

พอประมาณทุ่มครึ่ง จะหยิบไอแพดออกมาใช้ แต่หาไม่เจอครับ เลยนึกได้ว่าลืมไว้ในกระเป๋าหน้าที่นั่งบนเครื่องบิน เลยรีบโทรไปแผนก Lost&Found ของสายการบินนี้ ก็แจ้งรายละเอียดเที่ยวบินและหมายเลขที่นั่งไปทุกอย่าง คุณเจ้าหน้าที่ก็ประสานงานให้ และได้คำตอบว่าไม่มีรายงานว่าพบไอแพดบนเที่ยวบินจากน่านมากรุงเทพฯ และตอนนี้เครื่องบินลำนี้ก็บินพาผู้โดยสารไปหาดใหญ่แล้ว เดี๋ยวจะประสานกับเจ้าหน้าที่ให้ช่วยตรวจสอบ

 

11 สิงหาคม ประมาณ 11 โมง

มีหญิงสาวนิรนาม ทราบภายหลังว่าชื่อคุณ ก. โทรมาหา และนี่คือบทสนทนาดังกล่าวเท่าที่จำได้

 

คุณ ก. :    ลืมไอแพดไว้หรือเปล่าคะ

ข้าพเจ้า:  ใช่ครับ ลืมไว้บนเครื่องบิน

คุณ ก. :   สายการบินอะไรคะ

ข้าพเจ้า:  xxx ครับ ที่นั่ง 20D คุณเก็บได้เหรอครับ

คุณ ก. :   พอดีมีพี่ที่รู้จักกัน เขาบอกว่าเจอบนเครื่องบิน เขาฝากหนูให้เอาไปขาย หนูก็ไม่รู้เรื่อง ก็เอามาขายที่ร้าน แต่พอแกะออกมาจากเคส ก็เจอชื่อ-เบอร์โทรเขียนไว้ข้างหลัง ที่ร้านเลยให้ลองโทรมาถามก่อน เมื่อคืนพี่เขาเอาฝากไว้ที่ลูกชาย พี่เขาโทรมาบอกให้หนูไปเอามาเมื่อเช้า แต่หนูก็ไม่ได้สนิทกับเขานะ นี่หนูเพิ่งกลับมาจากกรุงเทพฯเมื่อวานเหมือนกัน แต่หนูนั่งเครื่องYYY มา

ข้าพเจ้า:  อ้อ ครับ ไอแพดนั่นของผมเองครับ

คุณ ก. :   หนูว่าแล้ว นี่โทรมาเพราะสงสัยว่าเขาขโมยมาหรือเปล่า หนูก็ไม่รู้ นี่ตอนแรกหนูก็ไม่กล้าโทรมาหาพี่นะ กลัวว่าพี่จะหาว่าหนูขโมยของพี่มา

ข้าพเจ้า:  แค่ติดต่อมาเพื่อจะคืน ผมก็ดีใจมากแล้วครับ งั้นเดี๋ยวพี่จะให้เพื่อนที่หาดใหญ่ไปเอาคืนที่น้องนะครับ แล้วเดี๋ยวพี่จะโอนสินน้ำใจไปให้ด้วย ขอบคุณมากจริง ๆ พี่ทำงานตั้งนานกว่าจะซื้อไอแพดได้ แล้วในนั้นก็มีงานที่ทำค้างไว้เยอะเลยครับ ถ้าหายไปนี่แย่เลย

คุณ ก. :  สำคัญจริง ๆ ใช่ไหมคะ

ข้าพเจ้า: ใช่ครับ ถ้างานในนั้นหายไปนี่แย่เลย ขอบคุณมากจริง ๆ นะครับ เมื่อคืนลองเปิดระบบตามหา ก็ไม่เจอ ไม่รู้ว่าเขาแกะซิมออกหรือเปล่า

คุณ ก.:   ใช่ค่ะพี่ เขาเอาซิมออก งั้นหนูให้ที่ร้านใส่ซิมเข้าไปเลยนะคะ

ข้าพเจ้า: ขอบคุณมากเลยครับ เดี๋ยวพี่โทรหาเพื่อน แล้วจะรีบโทรบอกน้องอีกทีนะครับ

พอวางสายปั๊บ ผมก็โทรหาน้องเตเต้ ผู้ทรงอิทธิพลแห่งหาดใหญ่ เจ้าของผลงานวิทยานิพนธ์ดีเด่นจากคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาฯ ให้ประสานกับเพื่อนที่หาดใหญ่ให้ช่วยไปเอาคืนหน่อย ก็ได้น้องเก่ง น้องของเตเต้ช่วยไปรับคืนมาให้ ขอบพระคุณน้องเก่งและน้องเตเต้มา ณ โอกาสนี้ครับ

ตอนแรกว่าจะขอให้คุณ ก. ส่งไอแพดมาให้ทาง KERRY แต่คิดไปคิดมา เราน่าจะเอาของมาอยู่ในมือคนฝ่ายเราให้เร็วที่สุด เพราะคุณ ก. ดูมีจุดน่าสงสัยหลายอย่าง เช่น

  • ถ้าไม่สนิทกัน คนหยิบไอแพดจะฝากคุณ ก.ไปขายทำไม
  • แล้วทำไมถึงกล้าตัดสินใจโทรมาหาผมโดยที่ยังไม่ได้ถามคนเก็บได้ก่อน
  • ทำไมคุณ ก.ต้องให้ข้อมูลเรื่องเธอบินกับสายการบินYYYมาหาดใหญ่วันเดียวกันกับที่ไอแพดของผมมากับXXX
  • คุณ ก. เอาไอแพดไปขายแล้วแต่คนขายไม่รับซื้อเธอเลยติดต่อกลับมา ฯลฯ
    ยิ่งถ้าเราทำให้คุณ ก.ยุ่งยากโดยการส่งของมาให้เรา เธออาจจะเปลี่ยนใจเมื่อไหร่ก็ไม่รู้

หลังจากนั้นผมก็ทักไลน์เธอไป ขอชื่อนามสกุลและเลขบัญชีเพื่อจะโอนค่าสินน้ำใจให้ คุณ ก.ก็ถ่ายรูปหน้าสมุดบัญชีมาให้ดู เห็นว่าเธอชื่อ คุณ ก. นามสกุล ช. แถมเธอยังถ่ายรูปไอแพดผมมาให้ดูด้วยนะว่าอยู่กับเธออย่างดี

12 สิงหาคม

สัญชาตญาณบอกว่าอย่าเชื่อสิ่งที่เธอเล่ามาตอนคุยโทรศัพท์ ผมก็เลยไปลงบันทึกประจำวัน เพื่อนำเอกสารไปขอตรวจสอบข้อมูลจากทางสายการบินXXXว่า เครื่องบินลำนั้น ลำที่ผมนั่งมาจากนั้นแล้วบินไปหาดใหญ่ต่อเนี่ย ใครนั่งที่นั่ง 20D ทราบชื่อมาว่าคุณ ก. นามสกุล ส.

ชื่อจริงตรงกันเป๊ะ แต่นามสกุลไม่ตรง อืมมมม ถ้าเขาเป็นคนเดียวกันแล้วทำไมนามสกุลไม่ตรง นี่เลยทักไลน์ไปถามเขาดังนี้

ข้าพเจ้า:     ขอเช็กหน่อยครับ กำลังจะโอนสินน้ำใจไปให้ แต่ระบบขึ้นนามสกุลว่า ส. ครับ ไม่แน่ใจว่าผิดหรือเปล่า

13 สิงหาคม คุณ ก. ตอบมาว่า

คุณ ก. :  ไม่ผิดค่ะ พี่เปลี่ยนใช้นามสกุลแฟนแต่บัญชียังไม่ได้เปลี่ยนค่ะ

ชัดเจน!!!!!!! ปริศนากระจ่างแล้ว!!! คุณ ก. คือคนที่นั่งที่นั่ง 20D สายการบินXXXกรุงเทพฯ-หาดใหญ่ ซึ่งเป็นที่นั่งเดียวกัน ลำเดียวกันกับที่ผมนั่งมาจากน่าน แล้วผมลืมไอแพดทิ้งไว้ คุณ ก. ก็หยิบไอแพดผมไป เอาซิมออก และพยายามเอาไปขาย แต่ที่ร้านไม่รับซื้อ เพราะที่ร้านรู้ว่าขโมยมาเนื่องจากเห็นว่ามีสลักชื่อ เบอร์โทร และอีเมลเจ้าของอยู่ด้านหลังไอแพด (สั่งซื้อทางเว็บ apple สามารถเลือกให้เขาสลักข้อมูลต่าง ๆ ลงไปด้านหลังไอแพดเราได้) ละพอที่ร้านไม่รับ เขาก็เลยโทรมาหาผมครับ

(สลักข้อความอะไรก็ได้ แต่ผมใส่ชื่อ เบอร์โทร อีเมลครับ)

นี่คิดเองว่าเขาโทรมาเพราะกะว่าคงได้สินน้ำใจบ้างแหละ อะ ๆ ก็เลยโอนไปให้เขาหน่อย แม้ว่าเขาจะตัดสินใจคืนด้วยเหตุผลว่าปลดล็อกไม่ได้และเอาไปขายไม่ได้แล้วก็ตาม

(สินน้ำใจเล็ก ๆ น้อย ๆ)
(ถ้าเขาจริงใจกับเราตั้งแต่แรก รับรองว่าเราจะยินดีให้สินน้ำใจมากกว่านี้มากกกกกก)

ย้อนกลับไปดูที่ Lost&Found ของสายการบินบ้างครับ คือ 4 วันผ่านไป Lost&Found  ของสายการบิน XXX นี่ก็ยังไม่ได้ติดต่อกลับมาเลยครับ คือรู้สึกว่าถ้าหาเจอหรือไม่เจอก็ควรจะโทรบอกกันหน่อยมะ ไม่ใช่หายเงียบ เอาจริง นี่รู้สึกว่าควรจะรู้ว่าเจอ-ไม่เจอตั้งแต่วันแรกที่ผมโทรไปแจ้งแล้วด้วยซ้ำ แต่ถ้าเราจะโวยวาย Lost&Found ก็ใช่เรื่องเนาะ เพราะเราเป็นคนสะเพร่าเอง เราทำหายเอง เราต้องรับผิดชอบตัวเองอยู่แล้วถ้ามันหาไม่เจอ ไม่ใช่ความผิดสายการบินเลย แต่ถ้าจะมองว่าสายการบินคือธุรกิจด้านบริการ และแผนก Lost&Found มีหน้าที่ดูแลเรื่องของหายเนี่ย เราไม่ได้ต้องการให้คุณไปตามหาจนเจอนะ ต้องการแค่ว่าช่วยบอกมาหน่อยว่าเจอหรือไม่เจอแค่นั้นแหละ

ขอบคุณครับ

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า อย่าลืมของมีค่าไว้ไม่ว่าที่ไหน ๆ ก็ตาม ของตัวเองก็ต้องดูแลเองนะครับ อิ๊ ๆ

ป.ล. ที่ไปน่านนี่คือผมไปติวการกุศลโดยได้รับการสนับสนุนจาก บ.แจ่มดี จำกัด ที่กำลังจะเอาวง Foo fighters  มาแสดงที่ไทยนี่แหละครับ แถมแว่วว่าเดือนหน้าก็จะร่วมจัดคอนเสิร์ตใหญ่ครั้งนี้ด้วยครับ อิอิ

ป.ล. 2 นี่ถ้าไอแพดหาย คงต้องทำงานอีกเยอะกว่าจะได้ซื้อใหม่ ต้องขายหนังสืออีกหลายเล่มเลย เล่มนี้อะครับ “สุนทรภู่ไม่ได้เป่าปี่ พระอภัยมณีไม่ใช่คนระยอง” สั่งซื้อได้ที่ www.godaypoets.com/sunthornphu

โฆษณาแฝงเข้าไปเนาะ โพสต์เดียว ฝากร้านซะเยอะแยะ 555555