10 ปีให้หลัง…ยังจำได้

10 ปีผ่านไป ภูมิใจมากนะ (ขออนุญาตเขียนบล็อกนี้เพื่อบันทึกความภาคภูมิใจของตัวเองหน่อยนะครับ ถ้าใครบังเอิญได้อ่านแล้วบทความนี้แล้วรู้สึกว่าเป็นประโยชน์ ผมก็ขอแสดงความยินดีด้วยนะครับ ส่วนถ้าใครอ่านแล้วหมั่นไส้ ผมก็ยินดีน้อมรับ เพราะหลาย ๆ ครั้งผมก็หมั่นไส้ตัวเองเหมือนกัน) . . . เมื่อช่วงปิดเทอมใหญ่หลังสอบปลายภาคปีการศึกษา 2548 (จบปี 1) ผมเคยสมัคร a team junior ครับ โครงการ  a team junior เป็นโครงการของนิตยสารอะเดย์ที่รับนักศึกษามาฝึกงาน โดยจะมีพี่เลี้ยงของทางสำนักพิมพ์เคี่ยวกรำอย่างแข็งขันเป็นเวลา 3 เดือนเพื่อให้นักศึกษาฝึกงานกลุ่มนี้ได้มีโอกาสทำนิตยสารอะเดย์ของตัวเองขึ้นมาจริง ๆ 1 ฉบับครับ (ผู้ที่ผ่านโครงการนี้มาแล้วก็มีหลายท่านครับ เช่น พี่เต๋อ นวพล, คุณโจ้บองโก้, คุณกตัญญู สว่างศรี ฯลฯ) ขออนุญาตเล่าย้อนไปหน่อยครับว่าผมเลือกเรียนคณะอักษรศาสตร์ จุฬาฯ เอกภาษาไทย เพราะชอบภาษาไทย ชอบวรรณคดีไทยครับ เลือกเรียนโดยที่ก็ยังไม่รู้หรอกครับว่าจบไปแล้วจะทำงานอะไร ทักษะที่ตัวเองพอมีอยู่บ้างคือด้านการใช้ภาษาไทยนี่แหละครับ มั่นใจว่าการเขียนของเราไม่ได้ขี้ริ้วขี้เหร่อะไรนักเพราะก็เคยได้รางวัลจากการประกวดเรียงความอยู่หลายครั้งเหมือนกัน ประกอบกับชอบอ่านนิตยสารอะเดย์เป็นทุนเดิมอยู่แล้วด้วย ก็เลยลองสมัครไปครับ ตอนนั้นผมตัดสินใจอยู่ว่าจะสมัครตำแหน่งกองบรรณาธิการหรือพิสูจน์อักษร กองบรรณาธิการรับเยอะกว่า โอกาสน่าจะมีมากกว่า […]

Read More